|
چلچله های چشم می دوند پاییز می آید و باران پرنده گریخت از چشم قفس در بهت ماند و تهی اندکی دوست این همه هیچ این همه فاصله ................................ ناگزیر به عطر بارانی در دل بسنده خواهم کرد تنهایی چونان ستاره ای گم شده در سیاهی... .................................................. باران و جاپایی و انتظار شیرین از دست رفته ای ابری پاره پاره می شود تا آسمانی ببارد + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در پنجشنبه سی ام تیر 1390 و ساعت
12:45 |
ما دو برادریم او عود می زند من دود برای روشنی ای کاش من ادامه ی او بودم نه در برابر برادر او دل می سوزاند من عمر... + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در پنجشنبه سی ام تیر 1390 و ساعت
12:41 |
نازنین من ! تو زاده ی منی نطفه ی تو در یک شب توفانی بسته شد عهد و پیمانی که با سرکشان شاعر داشتم ادامه مطلب + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در پنجشنبه شانزدهم تیر 1390 و ساعت
10:29 |
ای کاش دستانت فرودجای من بود تا پس از رنج بیشمار می توانستم امیدوار به سرپناهی باشم اما چه جانکاه این امید را سینه به سینه ی باد بباد میدهم وچه ناهموار ره می سپارم ارزوهای سترون و هول آور بی خانمانم را... + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در شنبه بیست و هشتم خرداد 1390 و ساعت
12:27 |
آشفته می شود باد وقتی توفانی ازمدیترانه زلفت عبور کند و من که دل سپرده ام به باد ادامه مطلب + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در چهارشنبه یازدهم خرداد 1390 و ساعت
10:47 |
کادیلاک یا پرادو من اما با جرثقیل زودتر به مقصد می رسانند لطفی که پایان ن د ا ر د........................................................... ......................... .................... .............................. + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390 و ساعت
12:49 |
لبخند مصنوعی بر لبان ماسیده ام سالهاست امضای جعلی من است می شناسند مرا با آن دیگران + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1390 و ساعت
13:26 |
اگر باران ببارد بر پشت بام کاهگلی شاید خوشبختی پرنده ی عاشق دیری نپاید. ........................................................................................................................................... + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1390 و ساعت
13:10 |
مقدمه سايهي سياه و سنگين مرگ، اين دغدغهي هميشگي ذهن بشر، همگام با زندگي همواره با انسان بوده و اين راز مخوف دمادم ذهن وي را به خود مشغول ميداشته است . بشر راههاي بسياري را براي مقابله با مرگ يا فرار از آن آزموده و ره بهجايي نبرده، لذا تلخي حضورش را پذيرفته و بدان تن دادهاست.ادامه مطلب + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در شنبه هفدهم اردیبهشت 1390 و ساعت
18:43 |
در شب شیرین شالیزارها بر دلم سنگین شده آوارها خوشه های نارس شالی به دست بی خبر از بودِ خویش و مست مست ادامه مطلب + نوشته شده توسط ایرج سام دلیری در شنبه هفدهم اردیبهشت 1390 و ساعت
18:41 |
|
|
